https://doi.org/10.61464/siml.108
Artykuł koncentruje się na serii działań Romana Dziadkiewicza pod nazwą "Imhibicja", zorganizowanych w Muzeum Narodowym w Krakowie, przestrzeni publicznej Krakowa oraz prywatnym mieszkaniu. Długotrwała produkcja składała się z kilku elementów, takich jak: autorski seans psychoanalityczny, prezentacja zamkniętej książki w przestrzeni publicznej i prywatnej, crowd performance w Galerii Sztuki Polskiej XIX wieku w Sukiennicach czy dyskretne ingerencje w galerie stałe głównej siedziby Muzeum. Działania wobec sztuki różnych epok historycznych zostały podjęte w celu podkreślenia ich współczesnego, muzealnego kontekstu. Wprowadzenie do instytucji świadomej refleksji nad współczesnością sprawia, że jej zabytki przestają być jedynie zapisem przeszłości, a stają się obiektami prowokującymi do zrozumienia teraźniejszości. Artystom udało się osiągnąć formułę, dzięki której nowoczesność jest w muzeum kategorią stałą, stale aktualną i aktywną.
Pobierz pliki
Zasady cytowania
Cited by / Share
English
Język Polski