Opublikowane: 2024-12-231

Obraz onomastyczny dawnego powiatu skałackiego

Anna Czapla

Abstrakt

Artykuł dotyczy obrazu onomastycznego powiatu skałackiego w I Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Powiat skałacki wraz z zachodnią częścią Podola został przyłączony do Polski w XIV wieku, do której należał z przerwami aż do końca II wojny światowej. Celem artykułu jest analiza semantyczna i strukturalna nazw miejscowości znajdujących się na tym obszarze, na podstawie której wyłania się językowy obraz powiatu skałackiego. Najliczniejsza grupa nazw fizjograficznych opisuje jego właściwości naturalne – bogactwo rzek, jezior, zwierząt występujących na jego obszarze, miejsc zalesionych, licznych zakoli i płaskowyżów. Ponadto nazwy etniczne pośrednio nawiązują do charakteru samej ziemi. Nazwy kulturowe natomiast opisują region ze względu na jego cechy nabyte w wyniku działalności człowieka. Najmłodszą ich warstwę stanowią onimy ideologiczne tworzone w okresie komunizmu. Starsze nazwy kulturowe informują o formach osadniczych, miejscach obronnych, związanych z gospodarką. Ponowione i zdrobniałe związane są z powstawaniem nowych osad na omawianym terenie. Wśród nazw miejscowych pochodzących od antroponimów najliczniejszą grupę stanowią nazwy patronimiczne, które podobnie jak dzierżawcze opierają się na nazwach wschodnich lub neutralnych, wskazując tym samym na ruski charakter ziemi.

Słowa kluczowe:

onomastyka, nazwy miejscowości, powiat skałacki, językowy obraz Podola

Pobierz pliki

Zasady cytowania

Czapla, A. (2024). Obraz onomastyczny dawnego powiatu skałackiego. Studia I Materiały Lubelskie, 26, 99–110. https://doi.org/10.61464/siml.154

Cited by / Share