https://doi.org/10.61464/siml.157
Muzyka należy do tych dziedzin sztuki, które potrafią bezwiednie oddziaływać na odbiorcę, wywołując u niego rożne odczucia. Przez kolejne epoki ewoluowała do autonomicznej i pełnoprawnej dziedziny sztuki, w której pojawiały się nowe formy ekspresji, eksperymentalne środki wyrazu, niekonwencjonalne źródła dźwięku i systemy tonalne, czyniąc ją coraz bardziej podległą subiektywnej ocenie. Jednak muzyka – w ujęciu estetycznym – nie od początku rozpatrywana była jako ta dziedzina sztuki, która wywołuje przeżycie estetyczne. Natomiast samo przeżycie, na przestrzeni wieków także było różnie definiowane i odnosiło się do bardzo różnorodnego zakresu znaczeniowego.
Do muzyki ludowej, w postrzeganiu części społeczeństwa, trwale przylgnęło przekonanie o jej wyłącznej funkcji użytkowej. Jednak w wielu źródłach – historycznych i współczesnych – znajdujemy potwierdzenie, że za sprawą charyzmatycznych wykonawców, wytwory folkloru muzycznego potrafią wywoływać w odbiorcach głębokie przeżycia estetyczne. Do odczucia takiego stanu nie jest konieczne posiadanie specjalnie wypracowanego gustu i smaku muzycznego, gdyż w myśl niektórych myślicieli, percepcja piękna jest instynktowna.
Pobierz pliki
Zasady cytowania
Cited by / Share
English
Język Polski