https://doi.org/10.61464/siml.178
Biblioteka Polska w Paryżu jest jedną z najważniejszych instytucji emigracyjnych. Jej zbiory obejmują archiwa, bibliotekę i kolekcje sztuki. Biblioteka Polska została założona w 1838 roku przez uchodźców polskich pod egidą księcia Adama Jerzego Czartoryskiego, Juliana Ursyna Niemcewicza i Karola Sienkiewicza. Jej istnienie związane jest z historią kilku pokoleń emigracyjnych. Tych, którzy uchodząc z ziem polskich po klęsce powstania listopadowego na emigracji tę książnicę tworzyli, po tych, którzy po dziś chronią jej zbiory i dbają o to, by nie stała się instytucją martwą. Akt fundacyjny Biblioteki Polskiej podpisany został 24 listopada 1838 roku, a jej obecna siedziba zakupiona została przez emigrantów w 1853 roku. Opiekę nad Biblioteką Polską sprawowało przez wiele lat Towarzystwo Historyczno-Literackie, powstałe z utworzonego w Paryżu w 1832 roku Towarzystwa Literackiego. Jego historia jest ściśle związana z dążeniami emigracji polskiej do podtrzymania własnej tożsamości i kultywowania polskości na wychodźstwie. Biblioteka Polska niemal od momentu swego powstania była uzależniona od zaangażowania i hojności rodaków. Wpływały do niej dary polskich emigrantów, Francuzów polonofilów oraz artystów polskiego pochodzenia mieszkających we Francji. Przedstawiony szkic dotyczący zbiorów Biblioteki Polskiej w Paryżu ma na celu przekazanie informacji o charakterze i różnorodności artefaktów kulturowych.
Pobierz pliki
Zasady cytowania
Cited by / Share
English
Język Polski